"Spotkam cię w przeszłości", Aleksandra Palasek

 "Spotkam cię w przeszłości" (Wyd. WasPos)to powieść Aleksandry Palasek [współpraca barterowa], którą znam z profilu książkowego na instagramie @realmofherown  Kiedy tylko poznałam zarys fabuły,  wiedziałam, że muszę poznać tę powieść. Tak też się stało...

Po pięciu latach małżeństwa Liliana, nauczycielka języka niemieckiego, przeżywa bolesny rozpad związku — przyłapuje męża na zdradzie. W geście ucieczki, ale i poszukiwania siebie, razem z przyjaciółką Olą rusza na Roztocze i Zamojszczyznę, by odkryć burzliwą przeszłość swojego dziadka Henia.

Henio był jednym z Dzieci Zamojszczyzny — wysiedlonych podczas niemieckiej operacji Werwolf. Miał jednak ogromne szczęście: z obozu przesiedleńczego w Zwierzyńcu został odbity przez partyzantów. Liliana pragnie zrozumieć tamte czasy, historię rodziny i dramatyczną akcję Zamość.

Z czasem ta podróż staje się dla niej czymś więcej niż tylko odkrywaniem rodzinnych korzeni. Gdy Ola wraca do domu, Liliana zostaje, by kontynuować swoją misję. I wtedy dzieje się coś niezwykłego — w wyniku nieszczęśliwego wypadku przenosi się do sierpnia 1943 roku.

Budzi się w lesie, wśród partyzantów, którzy z nieufnością patrzą na nowo przybyłą. Aby zdobyć ich zaufanie, Liliana przyjmuje ryzykowną rolę — udaje niemiecką nauczycielkę germanizującą dzieci w obozie. Jednocześnie ukrywa się w stodole Leona, ps. Irbis — początkowo niechętnego, ale z czasem coraz bardziej zaangażowanego emocjonalnie.

Już pierwszego dnia Liliana staje się świadkiem brutalności niemieckich żołnierzy. Widok krzywdy dzieci porusza ją do głębi. Robi wszystko, by pomóc najmłodszym, odwrócić uwagę okupanta i umożliwić partyzantom odbicie jak największej liczby dzieci — w tym małego Henia, swojego dziadka.

Między Lilianą a Irbisem rodzi się uczucie — pełne napięcia, lęku, ale i czułości. Czy może przetrwać w tak brutalnym czasie? Czy to wszystko wydarzyło się naprawdę… a może był to tylko sen?

Co to była za poruszająca opowieść! Wgryzłam się w nią i zatraciłam całkowicie. Obrazy przewijały mi się przed oczami, a emocje trzymały za gardło do ostatniej strony. Autorka stworzyła niezwykłą, porywającą fabułę, która porusza serce, ale też przemyca ważne historyczne fakty i mniej znane wątki.

Przeczytałam jednym tchem. Zakończenie? Zaskakujące - to na pewno! Jestem oczarowana piórem autorki. Nie spodziewałam się, że Ola (@realmofherown) potrafi pisać z taką głębią, tak pięknie operując emocjami.

To historia, która zostaje z Tobą na długo. Z jednej strony bolesna i pełna niepokoju, z drugiej — krzepiąca, bo pokazuje, jak wielką siłę może mieć jedno serce pragnące dobra.

Za egzemplarz dziękuję Autorce.