"Powracam od innych", Melissa da Costa

 Nie znam jeszcze twórczości Melissy Da Costy, choć jej książka „Cały ten błękit”, która, jak wiem, była bestsellerem, od dawna znajduje się na mojej liście czytelniczej. Mam nadzieję, że w końcu uda mi się po nią sięgnąć. Tymczasem miałam okazję poznać jej najnowszą powieść „Powracam od innych” Wydawnictwo Znak Literanova [współpracabarterowa], to naprawdę pokaźna książka, prawdziwa cegiełka, licząca ponad 600 stron. Przyznam, że do niedawna dość rzadko sięgałam po tak obszerne powieści, choć ostatnio zauważam, że coraz częściej goszczą w mojej biblioteczce. Najczęściej są to biografie, ale jak widać, coraz śmielej sięgam również po grubszą literaturę obyczajową.

Poznajemy 20-letnią Ambre, młodą kobietę, która nie ma najlepszych relacji z rodziną. Dość szybko wdaje się w romans z 40-letnim, żonatym mężczyzną, ojcem dwójki małych dzieci. Między nimi wybucha namiętność, a Ambre coraz bardziej zatraca się w tej relacji. Szybko łączący ich romans przestaje jej wystarczać. Staje się zaborcza, roszczeniowa, zaczyna pragnąć czegoś więcej. Wpada więc na pomysł, aby Philippe wynajął jej niewielką kawalerkę niedaleko swojego domu, dzięki czemu mógłby wpadać do niej w każdej wolnej chwili. Jednak nawet to nie zaspokaja jej potrzeb...

Kiedy rodzina dowiaduje się, jak wygląda życie Ambre, odcina się od niej i przestaje ją finansowo wspierać. Dziewczyna porzuca również studia.

Ambre jest wręcz obsesyjnie zakochana w swoim kochanku. Do tego stopnia, że zaczyna obserwować jego dom z ukrycia. Zauważa przy tym, że jego relacja z żoną wygląda zupełnie inaczej niż ta, którą ma z nią. Tam jest czułość i namiętność, a w ich związku zdecydowanie więcej dzikości. To wszystko jeszcze bardziej ją nakręca i doprowadza do desperackiego kroku. Ambre postanawia dać kochankowi nauczkę i dopuszcza się próby samob*jczej.

To właśnie Philippe znajduje dziewczynę i wzywa pomoc. Ambre trafia do szpitala, gdzie odbywa również rozmowę z psycholożką...

Mężczyzna, kierowany poczuciem winy, postanawia zapewnić jej odpoczynek i możliwość dojścia do siebie. Wysyła ją więc na trzy tygodnie do swoich przyjaciół, którzy prowadzą pensjonat w Alpach Wysokich. Ambre ma tam trochę popracować, odpocząć i przede wszystkim spróbować poukładać swoje życie. Na miejscu poznaje Michaela i Sylvię, gospodarzy pensjonatu, a także innych ludzi, którzy tam pracują.

Czy odnajdzie się w nowym miejscu? Czy wykorzysta szansę, którą otrzymała, i zacznie wreszcie walczyć o siebie? A może spotka kogoś, kto pomoże jej spojrzeć na życie z zupełnie innej perspektywy? I co z jej relacją z Philippe'em? Czy ten romans będzie miał jeszcze ciąg dalszy?

Nie będę zdradzać, jak potoczą się dalsze losy bohaterki, bo zdecydowanie warto przekonać się o tym samemu. Muszę przyznać, że książkę czytało mi się naprawdę bardzo szybko. Byłam tym trochę zaskoczona, bo ponad 600 stron to jednak sporo, a do tego czcionka jest dość mała, za czym nie przepadam, ponieważ takie wydania często sprawiają, że lektura strasznie mi się dłuży. Tutaj jednak było zupełnie inaczej. Pomysł na fabułę i sposób jej poprowadzenia bardzo mnie zaciekawiły. Mimo objętości powieść wciągnęła mnie na tyle, że przeczytałam ją w zaledwie trzy dni.

Muszę jednak powiedzieć, że sama główna bohaterka okropnie mnie irytowała. Oj, jak mnie ta dziewczyna momentami denerwowała. Jej zachowanie, szczególnie na początku, było dla mnie trudne do zaakceptowania. Rozkapryszona, zapatrzona w siebie młoda kobieta, która wikła się w romans z dużo starszym, żonatym mężczyzną. Oczywiście, Philippe również nie jest bez winy, bo przecież nikt go do tej relacji nie zmuszał, ale postawa Ambre chwilami naprawdę wystawiała moją cierpliwość na próbę.😉

Sam Philippe to dla mnie taki typowy 40-latek możliwe, że w kryzysie wieku średniego. Nie potrafiący oprzeć się urokowi młodziutkiej, nieco naiwnej dziewczyny. I choć nie zawsze rozumiałam jego postępowanie, to właśnie relacje między bohaterami i ich życiowe wybory sprawiały, że chciałam czytać dalej.

„Powracam od innych” to opowieść o życiowych zawirowaniach, trudnych relacjach rodzinnych, zagubieniu i poszukiwaniu własnego miejsca. O człowieku, który znalazł się na życiowym zakręcie, stracił pomysł na siebie i nie bardzo wie, w którą stronę powinien pójść. To również historia o drugiej szansie i o tym, czy potrafimy ją wykorzystać, kiedy los daje nam możliwość rozpoczęcia wszystkiego od nowa.

Czy Ambre przejrzy na oczy? Czy odnajdzie w sobie siłę, by zawalczyć o lepsze życie? Czy pensjonat w Alpach stanie się dla niej początkiem czegoś nowego? Tego Wam nie zdradzę.

Mimo że główna bohaterka momentami mocno działała mi na nerwy, całość oceniam jako bardzo wciągającą lekturę. To jedna z tych książek, przy których objętość przestaje mieć znaczenie, bo po prostu chce się wiedzieć, co będzie dalej.😉

Jestem też ciekawa kolejnych powieści autorki. Z tyłu okładki zauważyłam zapowiedzi dwóch następnych książek, które mają ukazać się w 2027 roku. Z pewnością będę miała je na oku. A „Cały ten błękit” nadal czeka na swoją kolej.🤭

Jeśli lubicie powieści obyczajowe o skomplikowanych relacjach, życiowych zakrętach i poszukiwaniu siebie, myślę, że warto zwrócić uwagę na ten tytuł.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Znak Literanova