"Łzy Sybiru", Dorota Piotrowska

 To bardzo smutna i niezwykle poruszająca książka Doroty Piotrowskiej, wydana przez wydawnictwo Ostre Pióro [#współpracabarterowa]. Powstała na podstawie prawdziwej historii opowiedzianej przez pana Eugeniusza Ziarno.

W 1941 roku Eugeniusz wraz z rodzeństwem i mamą został wywieziony przez Sowietów na Sybir. Był czwartym z rodzeństwa. Ich rodzinę spotkała ogromna tragedia – ojca zabrali Sowieci i już nigdy więcej go nie zobaczył.

Historia opowiedziana jest oczami świadka, który jako dziecko przeżył tę traumę. Autor wspomnień opisuje wszystko od samego początku – moment, gdy nad ranem zostali brutalnie wyrwani z łóżek, ograbieni z dobytku i zmuszeni do spakowania najpotrzebniejszych rzeczy. Potem przyszła podróż bydlęcymi wagonami na wschód.

W książce znajdziemy przejmujące relacje z tej drogi: choroby, śmi*rć, strach i ogromną niepewność. A później – codzienność na Syberii i życie w kołchozie. To opowieść dziecka wyrwanego z domu, które musiało zmierzyć się z głodem, mrozem i ciężką pracą, aby przetrwać.

Autor wspomina także, jak skrajny głód potrafił zmieniać ludzi i popychać ich do czynów, których w normalnych warunkach nigdy by się nie dopuścili.

Bardzo ważną postacią w tej historii jest mama – niezwykle silna, zdeterminowana kobieta, która zrobiła wszystko, aby ocalić swoje dzieci. Była zaradna, nie poddawała się i walczyła o przetrwanie każdego dnia.

To również opowieść o sile rodzinnej miłości i ogromnej woli przetrwania w nieludzkich warunkach. Mimo głodu, zimna i strachu dzieci wciąż nosiły w sobie poczucie patriotyzmu. Wierzyły, że dopóki żyją, Polska również żyje. Marzyły tylko o jednym – żeby kiedyś wrócić do ojczyzny i znów być razem.

Długo nie mogłam przestać myśleć o tej książce. Choć ma niewiele ponad 200 stron, czyta się ją bardzo szybko, a jednocześnie pozostawia ogromny ślad w sercu.

Czy bohaterom uda się wrócić do Polski?

Jeśli chcecie poznać tę historię – koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Ostre Pióro