"Po stronie piekła", Katarzyna Majewska-Ziemba

 Sięgam po książki, których fabuła rozgrywa się w czasach II wojny światowej, niezależnie od tego, czy są oparte na faktach, czy stanowią literacką fikcję. To niezwykle trudna i bolesna tematyka, ale jednocześnie bardzo mi bliska i poruszająca.


„Po drugiej stronie piekła” Katarzyny Majewskiej-Ziemby Wydawnictwa Replika #współpracabarterowa, to II tom serii „Dom wyjątkowy” poruszył mnie jeszcze bardziej niż znakomita I-wsza część.


Akcja powieści rozpoczyna się wraz z wybuchem II wojny światowej i prowadzi czytelnika przez mroczne lata okupacji. Dom Wyjątkowy, przyklasztorny sierociniec prowadzony przez siostry zakonne, pozostaje miejscem pełnym ciepła, troski i nadziei, choć wokół niego świat pogrąża się w coraz większym chaosie, brakuje środków do życia. Minęło już wiele lat od wydarzeń z I-szego tomu.

Dawni wychowankowie są dorośli, mają własne rodziny, jednak nadal utrzymują bliskie relacje z siostrą Benedyktą i pozostałymi siostrami, wspierając je w codziennych wyzwaniach.

Autorka z ogromną wrażliwością ukazuje losy dzieci przebywających w sierocińcu ale także tych związanych z Domem Sierot, placówką prowadzoną przez Janusza Korczaka i Stefanię Wilczyńską. W powieści pojawia się również Irena Sendlerowa, której odwaga i poświęcenie budzą podziw i wzruszenie. Szczególnie przejmujący jest wątek Marianny, Polki, która poślubiła Ż*da i mimo możliwości pozostania po aryjskiej stronie nie opuszcza męża oraz córki, gdy trafiają do getta warszawskiego. Obserwowanie ich codziennej walki o przetrwanie wywołuje ogromne emocje. Dodatkowego napięcia dodaje tajemnica związana z zachowaniem męża Marianny, który niespodziewanie zaczyna korzystać z przywilejów niedostępnych dla większości mieszkańców getta.

Nie zabrakło również bohaterów znanych z poprzedniego tomu. Romek i Inezka próbują odnaleźć się w brutalnej rzeczywistości wojny, jednak los nie oszczędza ich i wystawia na niezwykle bolesne próby. Równie mocno poruszył mnie wątek Zosi. Prawda o jej zaginięciu okazała się dla mnie równie szokująca, jak dla siostry Benedykty.

Katarzyna Majewska-Ziemba stworzyła opowieść piękną, wzruszającą i niezwykle emocjonalną. Bardzo realistycznie oddaje atmosferę okupowanej Warszawy, wszechobecny strach, niepewność jutra i dramat ludzi rozdzielonych przez wojnę.

Z wielką dbałością o szczegóły pokazuje także życie po obu stronach muru getta oraz bohaterstwo tych, którzy ryzykowali własne życie, by ratować innych.

To jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie, a jednocześnie długo pozostają w sercu i pamięci. Wiele razy czułam wzruszenie, niepokój i napięcie, które nie opuszczało mnie aż do ostatnich stron. Zakończenie dosłownie mnie zszokowało i sprawiło, że z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

„Po drugiej stronie piekła” to poruszająca opowieść o miłości, odwadze, poświęceniu i człowieczeństwie wystawionym na najtrudniejszą próbę. To książka bolesna, momentami wręcz rozdzierająca serce, ale jednocześnie niezwykle wartościowa. Jestem przekonana, że historia Domu wyjątkowego miałaby ogromny potencjał na wyjątkowy film lub serial. 

Z całego serca polecam tę powieść wszystkim miłośnikom literatury wojennej i historii, które pozostawiają po sobie silny ślad w emocjach czytelnika.


Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Replika 

Komentarze